Prekaryanın Yükselişi ve Hukuki Belirsizlik
2026 yılı Türkiye'sinde gündemin en yakıcı başlıklarından biri, İş Kanunu'nda yapılması planlanan köklü değişikliklerdir. 'Esneklik' ve 'uyum' gibi parlatılmış kavramlarla sunulan bu taslak, aslında işçi sınıfını topyekün bir prekarizasyon (güvencesizleşme) sürecine itmektedir. proletarya.com ekibi olarak, hukukçular ve emekçilerle yaptığımız görüşmeler sonucunda, bu düzenlemelerin emeğin yeniden üretimi sürecini ciddi bir tehdit altına soktuğunu tespit ettik.
Belirli Süreli İş Sözleşmelerinin Yaygınlaşması
Yeni düzenleme önerileri, belirli süreli iş sözleşmelerinin herhangi bir objektif koşul aranmaksızın üst üste yapılabilmesinin önünü açmaktadır. Bu durum, işçinin en büyük güvencesi olan kıdem tazminatı hakkının fiilen ortadan kalkması anlamına gelmektedir. Sermaye, bu yolla işçiyi her an işsiz kalma korkusuyla disipline etmeyi amaçlamaktadır. Marksist teoriye göre bu, yedek sanayi ordusunun baskısını çalışan işçi üzerinde daha derinden hissettirme stratejisidir.
Uzaktan Çalışmada 'Ulaşılmama Hakkı'
2026'da teknolojinin gelişimiyle beraber hibrit ve uzaktan çalışma kalıcı hale gelmiştir. Ancak bu süreç, mesai saatlerinin belirsizleşmesine ve işin evin içine sızarak özel alanı istila etmesine neden olmuştur. Yeni kanun tasarısında 'ulaşılmama hakkı' (right to disconnect) gibi kavramlar telaffuz edilse de, pratik uygulama işçinin 7/24 ulaşılan bir 'modern köle' haline gelmesini engellememektedir.
- Esnek İstihdam: Haftalık 45 saatlik çalışma süresinin ay geneline yayılmasıyla mesai kavramının aşındırılması.
- Taşeronlaşma 2.0: Hizmet alımı adı altında temel işlerin parçalanması.
- Hukuki Mücadele: proletarya.com hukuk biriminin vurguladığı üzere, bireysel davalar yerine toplu sözleşme ile bu hakların korunması zorunluluğu.
Bu karanlık tabloya karşı 2026'da işçi sınıfının yanıtı, hukuki sınırların dışına taşan bir toplumsal muhalefet hattı kurmak olmalıdır. Haklar yasalardan değil, mücadeleden doğar.